توکل حقیقی در تلاش و امیدواری به خدا معنا می یابد

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، حجت الاسلام والمسلمین حسین ساجدی نسب، پژوهشگر علوم اسلامی، شامگاه 9 آبان ماه در جمع زائران حرم مطهر رضوی ضمن سخنرانی با موضوع «نقش توکل در زندگی» به آیه 159 سوره بقره اشاره و اظهار کرد: «فَبمَا رَحمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُم وَ لَو کُنتَ فَظًّا غَلِیظَ القَلب لَانفَضُّوا مِن حَولِکَ فَاعفُ عَنهُم وَ استَغفِر لَهُم وَ شَاوِرهُم فِی الأَمرِ فَإِذَا عَزَمتَ فَتَوَکَّل عَلَی اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ المُتَوَکِّلِینَ؛ پس به مهر و رحمتی از سوی خدا با آنان نرم خوی شدی و اگر درشت خوی و سخت دل بودی از پیرامونت پراکنده می شدند؛ بنابراین از آنان گذشت کن، و برای آنان آمرزش بخواه، و در کارها با آنان مشورت کن و چون تصمیم گرفتی بر خدا توکل کن؛ زیرا خدا توکل کنندگان را دوست دارد.»

توکل یعنی خدا وکیل انسان است

وی ادامه داد: یکی از ویژگی های ناب زندگی مؤمنانه این است که انسان توکل داشته باشد؛ توکل یعنی وکیل ما خدا باشد، ما برای دفاع از حق خودمان به خدا نیاز داریم؛ ما تلاش خود را انجام می دهیم اما امیدمان به خداست، از تمام امکانات و وسیله ها استفاده می کنیم تا به هدفمان برسیم اما امیدمان به اسباب و وسایل نیست؛ خدا در آیه 82 سوره اسراء می فرماید: «وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَ رَحمَةٌ لِلمُؤمِنِینَ وَ لَا یَزیدُ الظَّالِمِینَ إِلَّا خَسَاراً؛ و ما آنچه را برای مؤمنان مایه درمان و رحمت است از قرآن نازل می‏کنیم ولی ستمگران را جز زیان نمی افزاید.»

ساجدی نسب اظهار کرد: ما در زندگی با دو نوع توکل روبرو هستیم؛ یک توکل راستین که توکلی همراه با تلاش است اما دیگر توکل آن چیزی است که تنبلی به همراه دارد؛ انسان با توکل دانه را می کارد، آبیاری می کند اما توکل می کند و امیدش به خداست؛ قرآن در آیه 11 سوره مجادله می گوید «الَّذینَ آمَنُوا مِنکُم وَالَّذینَ أوتُوا العِلمَ دَرَجَاتٍ وَ اللَّهُ بمَا تَعمَلُونَ خَبیرٌ؛ خداوند آنها را که ایمان آورده‏ اند و کسانی را که از علم بهره دارند درجات عظیمی می بخشد.» اهل عبادت و اهل علم، رشد می کنند، ما راهی به جز این دو مورد برای رشد نداریم.

این پژوهشگر علوم اسلامی بیان کرد: نهج البلاغه، تفسیر قرآن کریم است، این کتاب را باید به صورت جدی بخوانیم؛ امیرالمؤمنین(ع) در حکمت 82 نهج البلاغه فرمودند: «من برای شما پنج توصیه دارم که اگر برای به دست آوردن آن ها به سفرهای طولانی بروید نیز ارزشمند است» امام علی(ع) وزن این توصیه ها را درک می کند؛ اولین نکته در بیان امام علی(ع) این است که امیدتان فقط به خدا باشد؛ آیت الله مکارم شیرازی ذیل این حکمت به داستان حضرت یوسف اشاره می کنند و می گویند: «یوسف به 11 برادر خود امید داشت اما هنگامی که با آنان همراه شد، آن ها او را به چاه انداختند.»

ساجدی نسب اظهار کرد: دومین نکته در بیان امام علی(ع) این است که در این عالم فقط از گناهان خود بترسید؛ گناه جسم روح و محیط حضور انسان را مورد تهاجم قرار می دهد و فاسد می کند؛ انسان حتی نیازی نیست از شیطان بترسد چرا که خدا ابر قدرت عالم است و هر کس به او تکیه کند، خدا از او دفاع می کند؛ در آیه 139 سوره آل عمران می خوانیم: «وَ لَا تَهِنُوا وَ لَا تَحزَنُوا وَ أنتُمُ الأَعلَونَ إِن کُنتُم مُؤمِنِینَ؛ و اگر مؤمن هستید، سستی نکنید و غمگین نشوید که شما برترید.»

بیان امام علی(ع) از اهمیت علم انسان

وی افزود: سومین توصیه امیرالمؤمنین(ع) این است که وقتی علم ندارید، بگویید نمی دانم و برای مردم بدون علم نسخه ننویسید؛ دیگر توصیه امام علی(ع) این است که اگر چیز مهمی را نمی دانید که یادگیری آن ضروری است، آن را بیاموزید؛ امروزه طلاق در جامعه ما یکی از مسائل و موضوعات مهم اجتماعی است و برای برطرف شدن این مشکل باید جوانان ما مهارت ارتباط و حل مسئله را بیاموزند در وضعیت حال حاضر جامعه ما بسیار مهم است که دختران و پسران ما بدانند نیاز روحی و روانی طرف مقابلشان چیست و به آن عمل کنند.

ساجدی نسب در پایان گفت: سه عامل نادانی، ناتوانی و نافرمانی، علل اصلی خرابکاری های انسان در زندگی است، انسان باید این عوامل را بر برطرف کند؛ آخرین توصیه امیر مؤمنان(ع) در حکمت 82 نهج البلاغه این است که صبور باشید؛ صبر نسبت به ایمان مثل نسبت سر به بدن انسان است، انسان بدون صبر به مقام ایمان نمی رسد، صبر بر طاعت، معصیت و مصیبت، انسان را رشد می دهد.

انتهای پیام